De afgelopen dagen werd ik met momenten overspoeld met verdriet.. liedjes die me raken en gedachten, dromen, beelden die door mn hoofd razen. Ik nodig mezelf uit emoties er te laten zijn en creëer daarmee ruimte voor al het andere.

Het meest je overgeven is het gevoel er te laten zijn, zonder te willen weten waar het vandaan komt.. ik betrap mezelf erop het dit keer te willen onderzoeken & yes this was helpful!

Wow, heel wat veranderingen en transformaties die gaande en komende zijn! Het leven is vol met momenten van komen en gaan..

Ik stel mezelf gerust dat het oké is dat dit gevoel er is & vanaf dat moment..

Gisteravond begon de steun en support van het universum al!

Spontaan deed ik mee aan de meditatie van @theschoolofmentalhealth over emoties. De boodschap van mn hart was “het komt goed, het wordt duidelijk”.

Het woord waar ik mezelf aan herinner deze week was (& blijft) “TRUST“.

What happened next?

Ik kreeg een heel liefdevol berichtje met de herinnering te mogen lachen en genieten van alle momenten op de dag, door te lachen en vreugde van binnen te voelen. Dit nodigde me uit vanmorgen muziek aan te zetten en te dansen!

Vervolgens fietste deze krekel met me mee (meaning: past zich aan nieuwe vibraties aan, intuïtief, sensitief, bewust, communicatief, verrijzenis/heropstanding, transformatie, veranderingen, groei) wat me liet lachen en een vertrouwd gevoel gaf.

Ik kreeg van 4 vriendinnen spontaan berichtjes vanmorgen waar ik door werd opgevrolijkt en me gezien voelde én de kassiere zei” dat wordt €10,10 alsjeblieft”

Ik weet het, geluk en alles start in jezelf & tegelijkertijd is het voelen van deze gedragenheid zo fijn!!

Allemaal lopen we onze weg, samen en alleen. Kijkend naar de regendruppels en de zon die fijn zo even scheen.

Wanneer heb je voor het laatst overgegeven aan emoties en voelde je daarna heel veel steun?