Wauw, wat had ik vaak moeite (en soms nog) met het binnenlaten van complimenten -moeite met “kritiek” binnenlaten, nee hoor..

De innerlijke kritische stem in onszelf is soms zooo sterk. Waar hij ergens nuttig voor is (geweest), rest mij nu de vraag of de herhaling ervan nog wel zo dienend is.

Of het nu gaat om een compliment of om “kritiek”, uiteindelijk is het de stem van binnen (lees: wat je tegen jezelf zegt, hoe je op anderen en bijvoorbeeld het ontvangen van een compliment reageert, wat je over jezelf denkt) die het meest doet.

Hoe zou het zijn als ook jij jezelf toestaat de liefdevolle woorden ook binnen te laten in plaats van alleen de beledigende, harde woorden?

The Lukkie feeling starts within you.

Welk compliment van de afgelopen week/maand/jaar mag je liefdevol op repeat zetten?